Deneye

Deneye
17/02/2019

Şeyma'nın özel dersinden sonra Ankara'dan geç çıkıp, ilk defa karanlıkta Elmadağ'dan çıktım.  Yıllarda kendimi geliştirme fırsatlarca veren Güneşköy'e varınca Celal ile Adnan çoktan akşam yemeği yemiş: kırda vakit farklı akar derdim. Aslen heryerde, ama kentten gelince çarpar...

Farkında arttırma amaçlı neler yapılır, neler yaşatılır?  O akşam bir deneyi başlattık - fotoğrafta neler oluyor?  Tahmin ettiniz mi?  Kokla, fincanı eline al... belki anlarsın.  deney 

Gece sıkı giyinip (3 çift çorap, 3+ kazak...) üşümeden uyuduk. Güneşköyün serasında uyumak çok ilham verir bazen. Sabah ezanından önce tam karanlıkta notlarımı yaz yaz, kağıt yetmedi.  Yıllardır geliştirdiğim bir yöntemim var - ancak çatının su geçerliliğinden nemi çözülmesi gerek: ortamın neminden dolayı kağıttaki izleri hissedemezdim.  

Kışın sabah erken gezmek, buzlar erimeden gündüz görünmez güzellikler bulursunuz. İşte, gece kalmak gerek... Güzelliklerini anlatma ne zamanım ne yeteneğim yok. Gelin keşfedin.

Hala soğuk, 8'de tavuklar hala kümeste... ötüyor, çıkartsam? Hala erken der Celal. Kapıyı az açınca çıktıklarında sayabildim. Sayısı sabit. Ancak bir hareket... belim tutuldu. Eskiden kalan bir sorun, arada bir tetikler belirsiz bir şey. Onunla yaşamak dayanmak... ve sürdürmek. Şeyma'yı mutlaka doğaya götürmem gerekiyordu. Hayatındaki kayıplardan güzelliklerini görmemeye davet ettim. Dedesi Sırrı doğayı severdi...

Diğer Blog Yazıları
Tüm Blog Yazıları